Ik heb gisteren de klok van de muur gehaald. Omdat ik wil kijken hoe het is om niet te weten hoe laat het is.
(Of toch op de dagen dat ik geen afspraken heb.)
Ik wou ook de klok in de menubalk van mijn laptop weghalen. Dat lukt blijkbaar niet, maar ik heb hem op analoog gezet, zo moet je wat meer moeite doen om te zien hoe laat het is.
En ook van mijn beginscherm heb ik de klok verwijderd.
Het idee is dat ik wil voelen wat er nodig is, eerder dan dat ik de tijd laat bepalen wat ik doe.
Eten omdat je honger hebt, niet omdat het tijd is
Vroeger at ik rond 9u, als ik terug thuis ben van mijn ochtendwandeling, rond 12u en rond 17u. Omdat het tijd was. Maar meestal niet omdat ik honger had.
Daar wil ik nu mee experimenteren. Eten als ik honger heb.
Opstaan als je klaar bent om aan de dag te beginnen
En ook opstaan als ik er klaar voor ben.
Sinds een tijdje neem ik mijn gsm niet meer mee in mijn slaapkamer. Ik leg hem aan de lader in de kamer ernaast.
Wat een verademing!
Ik check mijn telefoon niet meer na 20u en ik bekijk hem pas terug na mijn ochtendritueel, dat meestal pas rond 7u klaar is. (Ik vertel in een andere post meer over mijn ochtendritueel).
Wat een rust en vrijheid geeft dat.
En ok, ik heb soms nog een impuls van ‘dat zet ik even op mijn to do lijstje’ of ‘dat wil ik nog even opzoeken’. Maar dat gaat dus niet meer. En ik mis ook niets. En slaap veel sneller in.
Maar … als ik dan wakker word, weet ik ook niet hoe laat het is. Het kan 4u zijn of 5u30.
Voelt het alsof ik klaar ben om aan de dag te beginnen? Dan sta ik op. Vroeger wachtte ik tot 6u om op te staan (en zat ik ondertussen op mijn telefoon te scrollen).
Slapen als je moe bent
Ik heb ook al jaren de gewoonte om te gaan slapen rond 21u. En dan ben ik ook echt wel moe.
In de zomer als het lang licht is, is het wel eens 22u en in de winter soms rond 20u.
En ook dat wil ik nu eens anders doen. Niet de tijd laten bepalen, maar hoe ik me voel.
Je eigen ritme volgen.
