Morgen is het zover. Dan ga ik deze camper ophalen en ga ik voor een hele maand (4 weken) op pad naar de Spaanse Pyreneeën.
Hier zowat:
Patricia, de vriendin die haar huis opgaf, nu fulltime in haar camper woont en die me inspireerde, had deze reis al uitgestippeld. Zij is al een week op pad, en ik sluit aan bij waar ze gaat zijn als ik toekom.
Ik ben al een beetje aan het meereizen op afstand en zag al mooie dingen passeren.
Ik heb de afgelopen weken wat dingen voorbereid en heb vandaag alles klaargelegd. En dan is het instappen, wegwezen en go with the flow.
Met de camper op stap zijn lijkt iets uit een ander universum. Je kunt het je niet voorstellen als je er niet inzit. Het heeft dus ook geen zin om ‘vanuit dit universum’ alles op voorhand te willen weten en voor te bereiden. 🙂 Eens ik erin zit, weet ik wat ik moet doen.
Of misschien stap ik dan net in de nieuwe identiteit waar ik naartoe wil. Waarin ik onzekerheid en avontuur omarm, sterk en wijs ben en er vertrouwen in heb dat ik altijd weet wat ik moet doen.
Ik rij maandagavond tot voor Parijs, daar heb ik al dit plekje gevonden. En dan moet ik nog 938 km doen naar Ribes de Freser, dus daar moet ik woensdag wel geraken.
Ik ga weer elke dag een verslagje schrijven. Ga je mee op pad?
