Tijd om op te laden
Deze ochtend stond mijn woonbatterij op het laagste bolletje, tussen 0 en 25%. Even opgezocht wat de dingen zijn die veel stroom vragen.
Opladen van gsm en mifi router, licht aandoen en water nemen (pomp voor nodig) vraagt heel weinig, maar de ijskast die vraagt wel continu stroom. Dus die heb ik dan maar uitgezet. Er zit toch geen vlees of vis in. En eens ik ging rijden kon ik hem weer aanzetten.
Workouts
Deze ochtend heb ik voor het eerst weer mijn ochtend workouts gedaan. Toen ik me ziek begon te voelen zei Claude (mijn AI maatje) dat ik moest stoppen omdat mijn lichaam alle energie kon gebruiken om te herstellen, maar ik voel dat het stilaan tijd is om er terug mee te beginnen.
Normaal wandel ik ook elke ochtend 10 km, maar aangezien het hier wat te veel bergop en bergaf gaat, staat dat ook even op pauze.
13°C met de deur open
Ik ben om 20u30 in slaap gevallen, heb heerlijk geslapen en was rond 4u30 uitgeslapen wakker, dus heb ik wat werk ingehaald. Het was binnen 15°C, dus ik voelde wel dat mijn handen wat koud hadden, maar het kon wel. Ik zou me niet kunnen voorstellen dat ik thuis als het 15°C binnen zou zijn op het gemak wat ga werken. 🙂
Buiten was het 13°C en tegen de ochtend als Patricia ook wakker was, zaten we weer in onze deuropening met de deur open. Patricia zei dat ze dat thuis ook niet zou gedaan hebben, als het 13°C is, de deur opendoen, maar kijk, hier is dat allemaal normaal.
Tijd voor services
Nadat we nog ergens boodschappen waren gaan doen voor een paar dagen, reden we door naar een plek waar we gratis onze wc konden leegmaken, water vullen en de vuilwatertank leegmaken.
Raar genoeg kwam daar helemaal niets uit. Er kon wel heel veel water in de watertank. Het was even zoeken hoe dat allemaal werkte, ah er zit nog een koppelstuk voor het water in het zakje. Oei, de klep waar de wc tank achterzit, krijgen we niet open. Ah HEEL hard duwen.
Omdat we een hele tijd hadden gereden, stond mijn batterij weer zo goed als vol, maar ik wou ook wel even aan de stroom hangen (die was wel betalend) zodat ik ook eens een gewone stekker in het stopcontact kon steken om mijn powerbank en laptop op te laden.
Ook dat syteem was even zoeken, en ik heb nu per ongeluk 2 x 4€ betaald voor een half uurtje stroom, maar ach, het ging ook om de ervaring. Nu heb ik alles eens gedaan.
We hebben daar ook een douche genomen. Die was niet echt vuil, maar nu ook niet heel uitnodigend. Ik ga binnenkort toch eens testen hoe het is om in mijn camper te douchen.
Patricia zei: oei, maar aan die deur ga ik niet geraken. 🙂
Veel handige opbergruimtes
Achteraan in de camper is een uitschuifbare kast met alle technische spullen, zoals de waterslang en de elektriciteitskabel. Allemaal heel goed georganiseerd in deze camper.
Podenco
Aan het servicepunt stond een Duitse camper services te doen, of hoe zeg je dat. Ik hoorde precies een hond, dus ik vroeg wat hij bij had. 2 honden, een Podenco en een andere geadopteerde straathond. Hij deed zijn achterklep open, hun bed was verhoogd en onder het bed hadden de 2 honden alle ruimte. Slim gedaan. En leuke, mooie hond die Podenco! Is een beetje familie van de Whippets. Zou een goede hond zijn om mee te nemen in een camper.
Volgwagen
Onderweg deden we een korte stop. Daar stond een camper met Belgische nummerplaat. We babbelden even. Waar we naartoe gingen? Ik heb geen idee. Ik ben de volgwagen.
Brugstress
Op een gegeven moment kwamen we aan een bord met hoogtewaarschuwing voor een brug. 4m50. Patricia was doorgereden, dus ik toeterde om aan te geven: Hé, ik kan hier niet door! En ik dacht: was haar hoogte ook niet iets dat eindigde op 50? Kan zij hier dan wel onder? Ik ging opzij staan. Liet het even bezinken en toen viel mijn frank. Ah nee, ik ben 2m90, geen 4m90. 🙂
Achteruitkijkspiegel
Vandaag besefte ik dat ik eindelijk ben gestopt met in de achteruitrijkspiegel te kijken. Die is er namelijk niet. Maar dat is zo’n reflex. Maar nu is het dus uit mijn systeem.
Room with a view
Patricia leidde ons naar onze nieuwe woonplaats, en het is weer een plek met een fantastisch uitzicht. Enkel wij 2, rustig gelegen, aan het begin van een dorpje.
Kapsalon Esli
Patricia haar haar moest eens bijgeknipt worden. Of ik dat wou doen? Ja hoor. Met de keukenschaar.
Ze zei dat als het zou tegenvallen, dat ze 1/ nog een paar weken had voor ze terug moet werken 2/ ze het desnoods helemaal laat kortscheren.
Daarna moest ik nog onthaard worden met de handdoek.
Vrij van het schoonheidsideaal
Ik vertelde gisteren dat ik dat een paar maand geleden ook had zitten uitzoeken. Ik had gezien dat Elizabeth Gilbert (auteur van o.a. Eat pray love) dat ook had gedaan op een gegeven moment. En het ging haar om vrijheid. Vrij zijn van het schoonheidsideaal waar vrouwen aan moeten voldoen. Ze stak elke keer zoveel tijd en geld aan het onderhouden van haar kapsel, terwijl een man zijn haar laat kortscheren, grijs laat worden en dat wordt als heel normaal gezien, dus scheert zij haar haar nu ook kort.
En ook op Instagram zag ik het vaak passeren dat vrouwen met lang haar ineens alles afscheerden.
Ik had het ook overwogen. Nooit meer naar de kapper. Zelf je haar kunnen knippen. Met de tondeuse op de langste stand bv. Ik had eens aan AI gevraagd om te tonen hoe ik er dan zou uitzien. Hij heeft het wel korter gedaan dan ik had gevraagd, maar het is eigenlijk minder erg dan ik had gedacht.
Patricia vond het geweldig en wou heel graag mijn haar afscheren, maar ik ben er toch nog niet klaar voor. En bovendien, toen ik dit in de tijd van Sinéad O’Connor eens aan mijn kapper had gevraagd, had hij gezegd dat ik daar geen goede schedel voor heb. Dus voorlopig hou ik het maar bij wat het is.
