Onder de maan en de sterren
Goed geslapen onder de maan en de sterren. Ik had bijna de zonsopgang gemist.
Er waren nog een aantal andere auto’s toegekomen. Vaak mensen die nog tot bovenop de berg wandelden en daar gingen slapen in hun tentje. Onder andere een jong koppel (in de 30?) van een Nederlander uit Amsterdam en een Spanjaard uit Barcelona. De Nederlander had net kanker overwonnen en ze waren hier to celebrate life. Mooi!
Office with a view
Dan wat werken, vanuit het mooiste kantoor ter wereld. Met dit zicht …
De uitdaging van dit plekje
Deze plek ligt langs de weg, maar er is een groot hoogteverschil tussen de straat en deze plek. Er zijn al wat stenen gelegd, maar het is niet simpel. We hebben hier al een paar auto’s met hun onderkant tegen de boord horen schrapen. Gelukkig zijn we met 2 en kunnen we elkaar coachen, want als je te veel aan de andere kant overhelt, kan je ook daar met een band erafschieten en dat zou echt niet goed zijn.
Ik heb nog wat stenen aangevuld zodat de strook wat breder wordt. Alle beetjes helpen.
Maximum 2m80
Toen ik gisteren tot bij Patricia reed, moest ik op een gegeven moment langs een weg waarvoor het bord stond dat er binnen 7 km een brug was, waar je niet doorkon als je hoger was dan 2m80. Oeps. Ik ben 2m90. En dat is niet iets waarvan je kan zeggen: Staat er geen politie te kijken? Dan ga ik er toch maar snel door. 🙂
Even Google maps erbij genomen, die geeft vaak een alternatieve route en zo is het gelukt.
Door mijn pop-up dak (dat ik niet nodig heb/gebruik) ben ik een stuk hoger dan een standaard camper.
Powerbanks
Ik had voor mijn testweek al 2 hele straffe powerbanks gekocht om mijn laptop te kunnen opladen. Dat werkte goed. Ik heb nu ook al eens mijn laptop wat bijgeladen. En omdat de zon hier volop scheen dacht ik, ik ga mijn powerbank ook eens wat bijladen. Ik stak de kabel in de usb-poort, maar … hij laadde niet bij.
Even aan Claude gevraagd. Ja, dat zou te zwak kunnen zijn om te laden (tijdens de testweek moest ik de powerbanks niet bijladen).
Maar ah … ik heb die 12 Volt adapter voor de Starlink. Kan dat een oplossing zijn? Claude even laten meekijken, zodat ik mijn powerbank niet om zeep hielp en het kon. Dus nu is mijn powerbank ook lekker aan het opladen.
Nog een geluk dat ik die Starlink met adapter had gekocht.
Starlink heeft veel energie nodig
We staan hier in de bergen, volop zon, en toch gaat mijn woonbatterij voor het eerst naar 50% – zelfs voor ik mijn powerbank begon op te laden. Normaal staat die altijd op 75%. Ik vermoed dat Starlink dus toch wel wat energie vraagt.
Maar voorlopig lukt het. Straks gaan we weer wat rijden, dan laadt de batterij ook op.
Haar gewassen
Deze ochtend heb ik voor het eerst mijn haar gewassen, met de sproeier (koud water) haar natmaken boven een wasteiltje, wassen, uitspoelen, en dan het teiltje leeggieten in mijn wasbak. Lukte perfect.
Geen idee hoe mijn leven er dan uitziet
Als ik soms een afspraak moet inplannen binnen een jaar, voor de tandarts bijvoorbeeld, dan denk ik vaak: gho, benieuwd hoe mijn leven er dan uitziet. Het zou er wel eens helemaal anders kunnen uitzien. Want ik hou van af en toe eens grote dingen veranderen.
En nu zeker heb ik dat gevoel.
Als ik nu een bepaalde taak inplan op maandag, dan denk ik: echt geen idee waar we dan weer staan en wat het uitzicht zal zijn. 🙂
Wat is vakantie dan eigenlijk?
We zitten hier dan buiten, naar de bergen, de blauwe lucht, het groene gras, de koeien te kijken. En dan hebben we het over wat vakantie dan eigenlijk is. Of wat vanlife kan zijn als je fulltime in je camper woont. Wat we graag willen in het leven.
Patricia ziet graag elke dag weer nieuwe plekken. Ze houdt van de natuur, ze gaat dan wandelen, ziet zo veel mooie dingen die je anders niet zou zien. En een stad kan ook wel eens, maar dan niet met de camper. Vliegen, meteen op die plek zijn, en dan de stad verkennen.
Wat is het voor mij? Ik ga de laatste tijd eigenlijk nooit meer op vakantie. Ik heb vroeger wel Sri Lanka, India, Thailand, Indonesië, Florida, Zweeds Lapland, Litouwen en vanalles in Europa gedaan. Maar de laatste tijd interesseerde het me niet meer zo.
Ik hou er wel van om op een mooie plek te zijn, met oneindig zicht op natuur. Zo ging ik vroeger vaak met een vriendin naar een Airbnb huisje op verschillende plekken in Nederland. Dát vond ik tof. Daar een beetje zijn, de buurt te voet verkennen, met de auto een gezellig dorpje in de buurt bezichtigen, iets eten, iets drinken, in het huisje een boek lezen, naar de ezeltjes in de tuin kijken. Dat vond ik echt heerlijk.
Maar ik denk dat ik dat dan alleen ook weer minder tof vind. Dan blijf ik in het huisje zitten. Maak ik dingen om te eten waar ik niet blij van word.
Ook als ik alleen naar zee ga (waar mijn ouders een appartement hebben), dan kan ik te voet overal naartoe. En dan ga ik daar op een terrasje zitten, kan ik wel een ijsje eten. Maar dan heb ik het ook weer gehad.
Dus ja … hoe wil ik het leven verder invullen? Is in een camper gaan wonen de oplossing?
Op zo’n plek als hier staan is za-lig!
Patricia vroeg of ik hier dan langer zou blijven staan als ik alleen was? Nee, dat ook niet. Ik heb het nu ook weer gehad en kijk uit naar het volgende.
Ze vroeg hoe ik het zou doen? Ik zei dat als ik weet dat er veel van deze plekjes zijn, en als de weg ernaartoe altijd vlak en breed en makkelijk zou zijn, dan zou ik inderdaad elke dag naar een nieuwe plek rijden en daar genieten. Zijn, beetje werken, de was en de plas doen. Dat zou voor mij echt het ideale leven zijn.
Blijkbaar zou Denemarken dan het ideale land voor mij zijn. Daar heb je dat. Awel … zie ik helemaal zitten!
Wat houdt je tegen?
Wat houdt me tegen? Ik vind mijn auto wel handig. Flexibel, wendbaar, kan je overal makkelijk mee komen en parkeren.
Stel dat ik een camper zou kopen, dan zou ik de auto moeten verkopen. En dan moet ik dus altijd met de lange camper overal naartoe (en parkeren). Maar blijkbaar went dat ook snel. Patricia zegt dat zij nu met de camper rijdt als met een gewone auto.
Ik zit nu aan dag 4 van de 28. Dus nog tijd zat om het allemaal te ervaren, en erover na te denken wat ik hierna wil doen.
Want ook thuis mis ik wat ‘vervulling’. Daar is het ook elke dag hetzelfde en hetzelfde zicht. Benieuwd welke inzichten deze vakantie nog gaat brengen!
Slow living en organiseren
Na het werk nog wat in onze deuropening zitten babbelen.
Ik moest mijn 2e waterfles (5 liter) achteraan in de camper pakken omdat de eerste leeg was, dus het ideale moment om nog eens te kijken wat er nog allemaal in mijn garage stond en dan ben ik nog eens door al mijn kasten gegaan om nog wat te reorganiseren. Gaf een fijn gevoel. Weten waar alles staat. Alles zo net nog iets efficiënter inrichten.
Vorige keer in de camper, tijdens de testweek, had ik op een gegeven moment wat muziek opgezet en voelde het ineens gezellig, als thuis. En nu na mijn opruim- en reorganisatierondje, had ik ook dat fijne gevoel.
Op naar de volgende plek
Morgen gaan we met een treintje vanuit Queralbs naar Vall de Núria en van daaruit via de kabelbaan nog wat hoger. We hebben nu een mooi plekje aan het stationnetje.
