Avond dipje
Gisterenavond had ik een dipje. Het was allemaal grijs door de mist. De deuren konden niet meer openblijven door de kou, waardoor spontane babbels tussendoor ook niet meer konden. Donker buiten, geen gezellige lichtjes binnen.
Beetje pfff gevoel. En als je dat dan hebt, dan lijkt het alles en altijd te zijn.
Terwijl het de volgende dag dan … de allermooieste dag van de hele vakantie blijkt te zijn.
FIRE
Wat ik ook nog bedacht. Eigenlijk is financiële FIRE niet mijn belangrijkste motivatie. Maar FIRE in mijn hart 🔥 voelen wel.
Feel alive. Op de mooiste mooie plekken in de natuur zijn. Stilte. Oneindige vergezichten.
Chauffage op
Het ging vriezen, dus heb ik ’s nachts de verwarming op 15°C gezet en ik heb goed geslapen zonder kou te hebben.
In de winter is het thuis op mijn slaapkamer vaak maar 13°C.
Het moet in de camper sowieso altijd minstens 7°C zijn, anders is er een systeem dat de schoonwatertank openzet om al het water weg te laten zodat het niet zou bevriezen. Dat zou niet handig zijn.
Omdat er veel warmte komt uit de badkamer, heb ik de schuifdeur open geschoven, zodat de warmte naar het slaapdeel kwam.
En daardoor had ik ook geen last meer van het felle groene lampje van het paneel waarop je kan monitoren hoe het zit met de stand van de batterij en proper en vuil water.
Koude zonsopgang
’s Ochtends mijn warme jas en muts aangedaan en even naar de zonsopgang gaan kijken buiten. Het was 0°C.
En ik zag deze nacht door mijn raampje dat er ook weer een sky full of stars was.
Condens op de ramen
Iets wat je bij campers moet voorkomen is vocht.
Ik heb tot nu toe altijd al mijn raampjes toegehouden ’s nachts, maar blijkbaar is dat geen goed idee omdat je via je adem voor veel vocht zorgt – ongeveer een halve liter per persoon per nacht.
En zeker met de verwarming op lijkt me dat raar om dan een raam open te zetten, maar ik zag het deze ochtend hoe nat mijn ramen allemaal waren.
En Claude zegt het ook. 2 Raampjes op elkaar op een kier openzetten zodat er lucht doorstroom is. Ik ga het deze nacht dan eens proberen.
Hoogtepunt
Vandaag gingen we wandelen op Saint Lary, op 2210 meter hoogte. En het was het absolute hoogtepunt van de vakantie. Letterlijk en figuurlijk.
Dit is echt mijn favoriete omgeving! Blauwe lucht, groen gras, stilte en oneindig zicht op natuur.
De lucht was koud, daar hou ik van voor het wandelen, maar de zon warmde ons lekker op.
ZO ZO ZO genieten!
En weer de vraag: zou Houben hier gepasseerd zijn?
Tussendoortje
We hebben in totaal 3 uur gewandeld, maar zo voelde het niet. Af en toe even een kleine stop. Bijvoorbeeld om wat rozijntjes en nootjes te eten en slokje water te drinken.
Ik fantaseerde even dat er ergens een kraampje zou zijn waar ze warme tomatensoep met ballekes zouden hebben. 🙂
Onderweg naar boven
Het was een mooie route naar boven ook. Deze keer reed ik en bleef Patricia haar camper staan waar we overnachten, zodat haar remmen nog wat gespaard bleven.
Op een gegeven moment moesten we door een akelig gat in een berg rijden. Zou de berg ons opeten? Had hij zin in een lekker campertje?
Vakantie organiseren rond wandelingen
Nu snap ik waarom Patricia een vakantie plant rond wandelingen.
Ik zou ze rond mooie plekjes om te staan plannen, maar deze wandeling vinden en daar dan in de buurt een (mooi) plekje vinden is echt de perfecte manier.
Omdat ik zo hou van dit soort omgevingen, zei ze dat ik de Dolomieten in Iatlië dan ook wel geweldig zou vinden. De fotootjes zien er in ieder geval al fantastisch uit.
Ze is al begonnen aan het plannen van de reis. 🙂
Huisje in the middle of nowhere
We zagen daar ergens een huisje in the middle of nowhere staan, in de bergen, afgelegen, met een oneindig zicht op natuur.
Vroeger zou ik gezegd hebben: Daar wil ik wonen! Nu kan ik het me niet meer voorstellen dat je elke dag op dezelfde plek zou wonen, jaren na elkaar en elke dag hetzelfde ziet.
Coureurs aanmoedigen
Toen we na de wandeling terug naar beneden – nog altijd op 1630 meter hoogte – naar ons camperplekje reden, kwamen we verschillende coureurs tegen die aan het afzien waren terwijl ze de berg aan het opfietsen waren.
We deden dan ons raampje naar beneden, staken onze arm naar buiten en juichten ze heel hard toe om ze aan te moedigen.
Dat toverde een glimlach op hun gezichten. Dat was leuk. 🙂
Haar wassen buiten en deur open bij 10°C
Het was tijd om ons haar nog eens te wassen, maar het was hier wel een stuk kouder dan wat we tot nu toe altijd hebben gehad.
Maar ook in de kou (het was 10°C maar door de zon voelde het wel warmer) lukt dat. Met koud water nog altijd in een teiltje buiten.
En ook onze deur heeft vandaag weer een hele dag opengestaan. De zon scheen binnen in mijn camper.
Ik heb mijn handdoek weer kunnen laten drogen op mijn fietsenrek achteraan de camper waar de zon op zat.
Verloren gelopen schaapjes
We hadden onderweg ook schaapjes gezien.
En op een gegeven moment kwamen er ineens wat schaapjes onze parking op gelopen. Die waren waarschijnlijk verloren gelopen.
Wat later kwam hun herder in zijn auto ook de parking opgereden. Hij zat nog wat naar beneden te fluiten en roepen. Daar zat zijn schapenherdershond die nog naar boven moest geraken (het was heel steil en diep).
Het duurde even voor de hond boven was, en hij bleek een gewonde achterpoot te hebben. Hij mocht bij in de auto van de herder springen en daarna moesten ze weer achter de schaapjes die ondertussen de berg verder aan het opklimmen waren.
Grote roofvogels
We hebben ook veel van die hele grote roofvogels zien rondvliegen. Misschien wel die van Houben door de Pyreneeën die botten breken (Lammergier – Quebrantahuesos). We hebben ze proberen te filmen maar was niet makkelijk. Het was wel heel impressionant.
Dan heb je zoiets van Woooaaaahhhh!!! En sta je er met open mond naar te kijken.
Gewoon wat buiten zitten
Vandaag heb ik wat minder gewerkt. De belangrijke en dringende dingen waren gedaan voor we gingen wandelen. En deze namiddag wou ik ook gewoon wat genieten.
Op een bankje buiten zitten. Staren naar de bergen.
Het is ten slotte ook wat vakantie.
