Blog

Dag 15

Waterpas

Gisteren was de eerste keer dat de camper echt zo goed als helemaal waterpas stond. Dan kan ik ’s nachs gaan liggen hoe ik wil. En dan lig ik liefst met mijn hoofd naar de rechterkant, want dan heb ik alle handige open opbergvakken boven me waar ik mijn bril en telefoon kan insteken.

Aan de andere kant is dat niet, en dan moet ik alles in de keuken leggen. Maar er ontbreekt een glazen plaat boven de wasbak (was kapot gegaan bij vorige huurders) dus dan moet het allemaal op een smal randje. Lukt wel. Maar de opbergvakjes zijn handiger.

Ik zag net dat op de niewe plek mijn camper ook weer helemaal waterpas staat.

De truc met de wasspelden

Nu ik de truc met de wasspelden ken, hang ik ook de handdoeken en schotelvod aan een randje aan de kast op. Wat een handige ontdekking!

Op pad zonder mama eend

De was die in de camper ophing was deze ochtend nog niet helemaal droog. Het was dan ook vochtig en daardoor was de ruit bedampt toen ik moest vertrekken.

Patricia had niet gezien dat ik niet mee was en ze was al vertrokken. Ik had nog gezien dat ze naar links afsloeg en toen ik een hele tijd later kon vertrekken was het wel even raar.

Het voelde als een kuiken dat voor het eerst geen mama eend had om te volgen. 🙂

Ik weet ook nooit waar we naartoe gaan, stel dus ook nooit de gps in, maar ik wist dat ze wel ergens zou wachten.

The view, the music …

En dan onderweg, we moesten niet ver. Maar ik was weer zo gelukkig.

Dit zicht.

Goede muziek.

Ik maak elk jaar in Apple Music een muzieklijst met liedjes die dat jaar een speciale betekenis hebben.

Ecce homo qui est faba had ik onlangs gehoord toen ik naar het kooroptreden van een vriendin ging. Het had me toen tot tranen toe ontroerd toen ze dit begonnen zingen. Dus kwam het in mijn lijstje.

Röyksopp & Robyn “Monument” wordt elke aflevering gebruikt bij Dwars door de Pyreneeën. Deze nummers bij dat zicht. Aaahhh…

Compleet gelukkig!

Bezoek aan Aínsa-Sobrarbe

In de voormiddag zijn we het oude dorpje Aínsa-Sobrarbe gaan bezoeken. Het lag hoog dus had je er een mooi zicht.

Het blijkt één van de mooiste dorpjes van Spanje te zijn.

We trakteerden onszelf op een 10,5 uurtje. 🙂

Poezendeurtje

Er zat een poes op straat die een poezendeurtje in een oude houten voordeur had.

Naar het volgende plekje

Niet zo ver gereden naar ons volgende plekje.

Iets gegeten. Wrap met kruidenkaas en sla. Dit eet ik hier zo goed als elke dag.

Thuis doe ik er ook gerookte zalm op, maar de 2 pakken zalm die ik in het begin had gekocht waren allebei slecht (ook al was de datum nog oké), dus nu is het zonder zalm.

Ik heb wel al door de kruidenkaas hier zeldzaam is. In alle winkels waar we de laatste tijd kwamen hadden ze het niet.

Niet erg. Misschien wordt de volgende versie dan wrap met kaas in de pan die dan wat smelt.

Zwemmen in het blauwe water

Haar gewassen. Wat gewerkt. Warm in de camper, dus ventilator nog eens opgezet.

We zouden morgen naar een plek gaan waar je makkelijk in het blauwe water kunt. Maar ineens bedacht ik dat ik morgen tussen 11 en 12 meeting heb, dus dan moet ik ’thuis’ zijn. Konden we eventueel vandaag nog naar dat water?

Oké, camper in gesprongen – ik ben meegereden met Patricia, want we kwamen daarna toch terug naar dit plekje – op naar de Fuente de los baños – Aguas Termales.

Op een gegeven moment stond er een bord dat campers niet via die weg doormochten en dat er een alternatieve route was. Oké, even die weg uitgegaan, maar dan kwam er ineens meer dan 80 km en 2 uur bij. Duh. Dat gaan we niet doen. Dus dan toch maar clandestien die baan ingegaan.

Aangekomen aan de plek moesten we iets van 278 trappen naar beneden. Maar … daar konden we echt niet in het water. Oké, het was wel een mooie fotoplek. 🙂

Voeten in het water

Patricia had in het begin van de weg wel een plek gezien waar mensen aan het water zaten, dus zijn we naar daar gereden.

En daar konden we met onze voeten in het water. Niet helemaal want de stroming was er heel sterk en het water was ook ijskoud. Maar goed voor de voeten dus.

Daar wat zitten, zijn, rondwandelen.

Naar de blauwe plekken op mijn knieën kijken van toen ik in het stroompje was gevallen – wat alweer een eeuwigheid geleden lijkt.

Dingen zien of ergens zijn

Vandaag vroeg Patricia verschillende keren na een stuk onderweg geweest te zijn heb je dit en dat en dat gezien?

Nee, allemaal niet gezien.

Misschien zit daar ook weer het verschil in reizen. Patricia wil graag dingen zien. Dus zij heeft oog voor bepaalde dingen.

Ik zit gewoon wat gelukzalig te glimlachen onderweg bij het zien van open vlaktes en mooie bergen. Terwijl ik naar mooie muziek luister die me iets doet.

Zo had ze ook ergens bij een vakantieappartement een bad op het terras gezien. Toen we samen terug naar onze plek reden toonde ze het. Oh, dat moet zalig zijn. Een bad pakken met zicht op de bergen!

Geen water meer?

Toen we terug op onze plek waren merkte ik dat er steeds minder water uit de kraan kwam tot er ineens niets meer uitkwam.

Het was nog al wel eens gebeurd dat de straal afneemt, en als ik het daarna weer probeer is er weer een goede straal. Paar keer geprobeerd, maar uiteindelijk kwam er niks meer uit.

Watertank is nog 50% vol, elektriciteit (voor de waterpomp) staat ook op 75% dus dat kon het niet zijn.

Ik mag altijd een appje sturen naar de verhuurders als er iets is. Ik kon me voorstellen dat ze gingen vragen of ik wel nog water in de wc heb om door te spoelen, dus ging ik dat eens uittesten en dat was oké. Daarna nog eens de kraan testen. En het werkte terug! Wat later weer geen water in de kraan. Eens water door de wc laten lopen, en het was weer opgelost.