Select Page

Blog

Dag 20 – Stilaan terug richting België

Kleine tegenvallers

Vandaag was en dag met allemaal kleine tegenvallertjes.

Ochtendwandeling

We hadden gezien dat er nog een paadje naar links vertrok van aan onze parking, waarmee we eventueel ook rond de berg konden, maar dat was niet het geval. We moesten op het einde een hele steile berm op om terug op een straat uit te komen, omdat het pad niet doorliep. Gelukkig hadden we wandelstokken, maar dan nog was het een hele uitdaging.

Nadien zijn we nog wat langs de skipistes gewandeld.

Afscheid van de bergen

En dan was het tijd om afscheid te nemen van de bergen. We stonden hier nu 2 nachten, hadden het wel gezien, dus op naar het volgende.

Péage

We gingen stilaan aan de terugtocht beginnen.

Rond Toulouse was het nog mooi weer en daar passeerden we sowieso, dus hebben we boven Toulouse weer een nieuw plekje gezocht.

Omdat het een lange rit was, hadden we de bestemming allebei in onze gps ingegeven, zodat als we elkaar zouden kwijtgeraken, dat we er wel zouden komen.

Toen we de autostrade moesten oprijden, sloeg Patricia toch niet af. We stopten even. Haar Waze zei dat ze niet de autostrade op moest. Maar omdat de mijne zei van wel, hebben we het dan toch gedaan.

En wat verder nog een paar keer opnieuw. Als mijn Waze zei, rechtdoor via de Péage, sloeg Patricia af waardoor we op gewone banen terechtkwamen waar dan ook file was enzo. Als je al 2 uur gereden hebt, heb je daar niet meer zo’n zin in.

Ik vroeg me af of het een bewuste keuze was, want voor we vertokken hadden we het nog over péage al dan niet vermijden gehad. Maar dat was dus niet het geval.

Wat was er gebeurd? Zij rijdt normaal niet op Waze, en in het begin van de vakantie had ik haar getoond hoe ze dat in Waze kon instellen als ze geen péages wou. En dus … stond dat nog zo ingesteld. Ondertussen is het rechtgezet en doen we de rest van de terugtocht zeker en vast mét péages.

Parking met services

Ik heb ondertussen nog geen water kunnen bijvullen. Langs de autostrades heb je soms tankstations waar je ook water kunt vullen en lozen. Het idee was dat als we een services punt zouden tegenkomen, dat we dan zouden stoppen.

Op een gegeven moment zet Patricia haar pinker op, en ik zie inderdaad een bord dat er zo’n parking aankomt. Ideaal! Bij de eerstvolgende afrit slaan we af, maar nergens een tankstation te bespeuren.

Onvindbare horeca

We waren allebei moe toen we toekwamen op ons nieuwe plekje dus we hadden iets van, zullen we gewoon een restaurantje zoeken en iets gaan eten? Ja! Zin in.

Even zoeken op restaurants en nu geopend. Selectie gemaakt. Zullen we die nemen? Oké, let’s go.

Toen we daar toekwamen na 20 min rijden, bleek het aan de golf te zijn. Het was er heel druk, vol chique golfers in dure auto’s en speciale golfkleren, waar we nogal tegen afstaken na bijna 3 weken onderweg te zijn en al heel lang niet meer gedouched te hebben. 🤭

Konden we dat wel maken, zouden we hier wel binnen mogen? We proberen het gewoon. Even op het terras gaan zitten, toch maar iemand gevraagd of we er konden eten? We konden eventueel één bepaald gerecht krijgen (waar we geen zin in hadden). Dus oké, laat ons maar iets anders zoeken.

Weer 20 minuten rijden, restaurantje dat er wel goed uitzag op Google, ook zeker geopend. We komen er toe: gesloten. Mwrgh.

Het was in een dorpje waar wel wat beweging was. Er stonden daar nog een paar restaurants op Google: allemaal toe.

Er was één zaakje open waar je spelletjes kon spelen (en kopen denk ik). Ze hadden hartige pannenkoeken en 3 slaatjes. Pfff laat ons dat maar doen. Niet waar we echt zin in hadden, maar wie weet waar gaan we anders nog iets vinden.

Toen we even zaten en ze de bestelling nog niet was komen opnemen, ging ik het even zelf doorgeven, maar ze zei dat ze een grote bestelling had. Dat was de andere tafel waar 6 jongeren zaten te spelen. Als ze voor hen allemaal pannenkoeken moest maken, dan ging dat nog een hele tijd duren. Dus …

Zijn we toch maar weer vertokken. We hadden ondertussen allebei zo’n honger, dat we dan maar de enige optie waar we meteen snel eten konden krijgen zijn binnengestapt voor een voorgerechtje: een koffiekkoek bij een bakker (om 16u30).

Hadden we onderweg niet ergens een bordje McDonalds gezien? Zullen we dat dan maar doen? Die zal zeker open zijn en dan zijn we zeker dat we eten hebben. Oké. Let’s go.

Nieuw mooi plekje

En dan terug naar ons plekje, waar ik mijn camper al had achtergelaten. Het is weer een heel mooi plekje met zicht op open velden met wat bomen.

Ilse Lathouwers

Ik schrijf over de dingen die ik doe, ontdek, bedenk en uitprobeer om een leven te creëren met zoveel mogelijk vrijheid, rust en eenvoud.

Gepubliceerd op: 10/10/2026

Over: VanLife

Misschien vind je dit ook interessant

Dag 19 – De mooiste dag

Dag 19 – De mooiste dag

Avond dipje Gisterenavond had ik een dipje. Het was allemaal grijs door de mist. De deuren konden niet meer...

Dag 18

Dag 18

Oneindig veel sterren Deze nacht waren de wolken weg en waren en duizenden sterren te zien. Zalig! Zonsopgang Deze...

Dag 17

Dag 17

Verlaten dorpje Deze ochtend ging ik even op pad. Eens kijken naar het verlaten en vervallen dorpje. Het ziet er naar...