Ochtendroutine
Ik heb weer heerlijk lang en goed geslapen.
’s Ochtends voelt het wat fris als je niet onder het deken ligt, maar dan blijf ik gewoon gezellig lekker warm onder het deken liggen tot ik opsta.
En ik begin mijn ochtendroutine onder de knie te krijgen.
Kleren pakken, op bed leggen, badkamerdeur zo schuiven dat niemand iets kan zien, naar de wc, me wassen met de vochtige doekjes, deo aandoen, aankleden, Starlink insteken (als er geen gewoon internet is), beginnen werken …
Mijn ochtend workouts moet ik nog ergens proberen integreren, want die sla ik nu meestal over. En ik heb ook geen dagelijkse (vlakke) 10 kilometer wandeling meer.
Tegen dat Patricia wakker wordt, stop ik (even) met werken (afhankelijk van hoeveel werk er is), dan ontbijt ik en dan beginnen we zowat aan de dag en na het ontbijt komen de workouts er niet meer van.
Niet zo erg. Is dan mijn volgend project. Om daar ook weer een plekje voor te vinden in de ochtend.
Rustig klein dorpje
Het was zo’n gigantisch mooie bijzondere stille plek waar we deze nacht stonden. Ook ’s ochtends was het er doodstil.
Ik ging even een toerke doen om de vuilzakjes weg te doen.
Omdat de vuilkarren daar niet door die kleine straatjes kunnen, staan er op veel plekken afvalcontainers waar je alles (zelfs gesorteerd) in kwijt kunt. Heel handig.
Het was een heel klein dorpje met maar enkele inwoners en een klein oud kerkje. Iemand had een kip, er was een moestuintje. Ik kan me voorstellen dat ze daar ook wat ruilhandel doen. Jij krijgt wat tomaten. Ik geef je wat eieren.
Ik bedacht dat als ik daar (tijdelijk) zou wonen – niet in een huis, maar op de parking in mijn camper – dat ik gratis internet via Starlink zou aanbieden in ruil voor een ei en een tomaat. 🙂
Maar die stilte daar. Onbeschrijflijk. Het is langs een smalle, bochtige lange baan, die alleen maar door een paar dorpjes gaat, dus daar komt geen kat. En omdat er in de verste verte geen auto’s rijden is het er dus doodstil. Echt genieten. Ik ben echt verliefd op de stilte!
Haar wassen
Het was al 3 dagen geleden dat we ons haar nog hadden gewassen en mijn haar ziet er niet meer zo fris uit na 2 dagen, dus was het tijd.
2 Keer een teiltje gevuld met water buiten en wassen maar. 🙂
Tegenligger
Toen we terug vertrokken, hadden we op een gegeven moment een camion als tegenligger. Maar daar heb ik dus echt niet het minste beetje stress voor. Het geraakt wel opgelost.
Ik herinnerde me dat de verhuurders hadden gezegd dat er ook een knopje op de camper zat om de spiegels in te klappen. Dat weet ik nu ook staan. Is gewoon goed gekomen.
Onderweg
Onderweg passeerden we nog langs Moll de Corçà. Een uitloper van dat water dat we tijdens de wandeling in de kloof gisteren hadden gezien. Amai, dat was zó mooi. Alleen was er geen plekje aan het mooiste stuk om te stoppen.
Dus een foto van internet.
Een beetje verder hebben we dan toch even een plekje gevonden, niet meer aan het mooiste stuk, maar daar beneden zag het er echt zo uitnodigend uit om een beetje te gaan zwemmen. Maakt niet uit hoe koud het water was. Maar het was heel diep onder ons en er was nergens een wegje of trap te bespeuren.
Andere standaarden
Een tijdje geleden had ik geschreven dat als je een tijdje in een camper woont en dan terug in een huis of appartement zou gaan wonen, dat je dan waarschijnlijk heel andere standaarden krijgt.
Dat je dan al dolgelukkig bent met onbeperkt stromend water, een douche, wasmachine en wc.
Maar eerlijk, ik denk dat al die dingen je dan helemaal niet meer uitmaken.
Ik denk dat een mooi uitzicht dan de belangrijkste prioriteit is. Van al die andere dingen weet je ondertussen dat dat helemaal niet zo belangrijk is.
Dat het niet uitmaakt dat het er veel te koud of veel te warm is. Dat je geen stromend water of afvoer hebt en dat je je was in een wasserette moet gaan doen.
Maar een oninspirerend uitzicht hebben, dat zou voor mij onaanvaardbaar zijn.
In de regen naar Saragossa
En dan op naar Saragossa. We reden stilaan uit de bergen, en kwamen in een heel ander landschap terecht. Open uitgestrekte vlaktes. in the middle of nowhere. Zalig!
We passeerden ook de meridiaan van greenwich.
Het regende soms heel hard en ik was … dolgelukkig.
Ik zat met een hele grote smile op mijn gezicht. Dit is het! Dit is mijn vehicle naar het leven dat ik wil.
Een leven met afwisseling, met hele lage kosten, financiële vrijheid binnen een paar jaar, op bijzonder mooie plekken kunnen wonen …
Ik ga mijn case nog eens helemaal uitwerken. Op financieel vlak. En ook alle voor- en nadelen nog eens goed op een rijtje zetten. Maar stilletjes aan begint alles in mij JA! te zeggen.
Het allermoeilijkste eerst
Toen ik zo door die open vlaktes reed, zag ik hoe makkelijk het binnenland van Spanje moet zijn om te rijden.
En toen besefte ik dat ik het allerallermoeilijkste had gedaan op mijn allereerste dag. Die hele smalle bochtige wegjes in de bergen. Waar je 30 cm lager valt met je band als je van de weg zou raken, waar een tegenligger bijna mission impossible was.
Maar door dat helemaal in het begin te doen, is al de rest nu peanuts! 😂
Lunch on the road
Rond de middag even gestopt op een parking. Patricia maakte een lekkere hamburger.
Wel tof en makkelijk hè, dat je altijd alles bij de hand hebt. Je keuken, je wc, je bed.
Er kwam nog een camper aan met een jongen die ook eten ging maken. Hij had een zelfbouwcamper. Even gaan kennismaken. Oh je hebt een oventje? Ja, op gas. En hoeveel zonnepanelen en batterij? Alé, goede reis hè. Zwaai zwaai.
Change of plans
Onderweg nog even langs de autostrade gestopt. Het gaat regenen in Saragossa. Gaan we dan echt nog doorrijden tot de stad? Nee, doe maar een plekje ervoor.
Wat mag het zijn? vroeg Patricia.
Doe maar iets afgelegen, rustig, met een mooi zicht, zei ik.
Oké, Zo gezegd, zo ge-digi-daan.
Als je door zo’n baantje rijdt, dan weet je dat er een bijzonder plakje aankomt en wauw wauw wauw!
Dit is ons plekje voor de nacht. Aan een oude ruïne van een kasteeltje en een kerkje. Je houdt het niet voor mogelijk waar je tijdelijk kan wonen als je een camper hebt!
We kregen een Frans koppel als tijdelijke buren erbij. Nog fijn gebabbeld. Ze zijn met pensioen en kunnen onbeperkt reizen. Ze vertelden waar ze al allemaal geweest waren, welke landen fantastisch zijn met de camper (bv Noorwegen van mei tot september). Ze hadden nog een huis maar overwogen ook om dat op te zeggen.
Office with a view
Het beste kantoor van de wereld.
